Vandaag mochten we weer. Gewoon met een rood potlood een vakje inkleuren om te bepalen wie er de komende vier jaar in mijn gemeente namens mij mag meepraten. Dat viel niet mee, aangezien ‘mijn’ partij niet meedoet in mijn gemeente.

Uiteindelijk koos ik dus toch maar voor een oud-teamgenoot, zijn partij heeft hier goed werk gedaan vorig jaar, hem vertrouw ik ook, dus de komende vier jaar mag hij mijn stem waarmaken.

Vanochtend sprak ik een collega die de moeite had genomen om naar het stembureau te gaan om zijn stemformulier met een groot rood kruis ongeldig te maken. Hij vertrouwt geen politicus, maar wil wel zijn stemrecht gebruiken. Hij is dan ook erg blij met de terugkeer van het rode potlood. Nu kun je tenminste het papier ongeldig maken. Met de stemmachine kon je ‘slechts’ blanco stemmen en dan telde zijn stem ook mee bij de kiesdrempel en de restzetel, dat had hij liever niet.

Ik begreep zijn redenatie niet helemaal, maar vond het wel mooi dat hij vol overtuiging toch gaat stemmen. Hij hoort de komende vier jaar niet bij de 44% van de bevolking die het recht op klagen heeft verspeeld door vandaag helemaal niet op te komen dagen.

Zijn wantrouwen gaat overigens verder. Hij heeft een website gebouwd waarop hij mensen oproept hem te volgen en ongeldig te stemmen. Leuk idee. Kijk zelf op Kies verstandig en lees waarom hij tegen de politiek is, maar niet tegen stemmen.

Zoals de titel al zegt, vandaag is voor mij een echt feest. Democratie, het recht om te stemmen. Zelfs als je ongeldig wil stemmen. In juni mogen we nog een keer…