Echt zo’n waardeloze dag. Van alles klopte er niet, ik loop me alleen maar te ergeren. Daar wordt het niet beter van. Toch lukt het niet om het te negeren.

Brandalarm gaat af, maar geen BHV-er of brandweerman (de rode auto stond naast het gebouw) die even komt zeggen of we iets moeten doen en zo ja wat. Branddeuren klappen overal dicht, maar niemand maakt aanstalten iets te doen. Ondertussen zijn er wel meerdere klassen gevlogen. Weer een lesuur kwijt.

Leerlingen die zonder boek de les in komen en verbaasd zijn als je ze daar op aanspreekt.

Leerling die rustig de telefoon opneemt tijdens de les en terwijl ik zit te wachten het gesprek langzaam afmaakt. "ik moet nu echt ophangen papa, de leraar kijkt al boos naar me", waarna papa rustig nog even verder praat. Aan het eind van het gesprek geen sorry maar "u mag verder gaan hoor."

Lunchpauzeconcert moet blijkbaar worden aangekondigd met een half uur harde muziek. Ook na de pauze staat de muziek nog een uur door te bleren. Daar moet ik in het leslokaal dan overheen.

Stagiaires die het logisch vinden dat jij van alles voor ze regelt, maar als je ze eens vraagt iets zelf te doen, blijkt dit een vreemd verzoek.

Software die zo verouderd is dat je vele sites niet eens meer fatsoenlijk kunt bekijken.

Verzet je een les voor een klas, omdat het in hun rooster beter past, komen er nog geen tien opdagen.

Zo weinig ruimte op het netwerk dat je eerste documenten moet weggooien voor je een volgende kunt opslaan.

Onderbezetting bij de telefonistes, waardoor je dus onbereikbaar bent of wanneer je door verbonden wil worden om half vijf al te horen krijgt van een bandje dat het vijf uur is geweest.

Gelukkig is gedeelde smart halve smart. In de lunchpauze hoorde ik collega’s met slechts 1 leerling in de klas. Een andere die drie weken achter elkaar dezelfde les draaide, met elke keer andere leerlingen uit dezelfde klas. Een derde die uren niet hoefde te draaien omdat ze bang waren dat hij het de leerlingen te moeilijk zou maken. Gelukkig is het bijna weekend. Ik ben geen ambtenaar die daar elke week naar aftelt. Maar ik ben er nu wel blij mee.

(en ja, dit is op het werk geschreven, en ja, nu ga ik echt naar huis)